Professionele jobaanbiedingen onderscheiden van andere die dat niet zijn

 

 

De sneeuw moest het vandaag zonder mijn bewondering stellen omdat ik hard gewerkt heb voor de Italiaanse groep van freelance vertalers.

Volgt wat het eerste resultaat is van dat werken, nadat een brief is ondertekend door 1160 Italiaanse vertalers die gericht is aan hun minister van toerisme.

Veel mensen/vertalers weten niet goed hoe ze een professionele jobaanbieding kunnen onderscheiden van een andere; hoe ze kunnen begrijpen of een klant op zoek is naar een professionele vertaler of naar een amateur.

Echte professionele aanbiedingen

- bevatten geen minimum (maximum dus) prijs die door de klant eenzijdig is besloten
- bevatten geen andere voorwaarden die de klant zelf definieert of laat verstaan als “niet over te onderhandelen”
- bevat een “aanwijzing” van de “geschatte” hoeveelheid tekst
- zegt in welk formaat het bestand wordt geleverd en in welk formaat de klant de vertaling zou willen hebben
- bevat het specifieke onderwerp van de tekst en bij voorkeur ook de lezer voor wie de vertaling bestemd is
- bevat een “aanwijzing” over de tijdspanne waarbinnen de klant de volledig vertaalde tekst “nodig heeft”

De ontmoeting tussen klanten en externe medewerkers is een ontmoeting tussen gelijkwaardige partijen.
Hoe meer de woorden van een jobaanbieding deze gelijkwaardigheid uitdrukken, hoe professioneler de aanbieding is en de klant zou kunnen zijn.
Woorden die ook maar een beetje laten blijken dat de klant eenzijdig alle voorwaarden of ook maar één voorwaarde aan het vastleggen is die normaal gesproken onderwerp van onderhandelen moeten zijn, mag je gerust naast je neerleggen als “niet professioneel”; elk antwoord is verspilde tijd.

Als je denkt dat ergens die vrijheid toch wordt gelaten, kun je antwoorden met zo weinig mogelijk woorden en in zo weinig mogelijk tijd.

Mijn lijst heeft niet de pretentie volledig te zijn.